Blog

“Dat ziet er hier gezellig uit” zei de fotograaf. De scène even in ogenschouw genomen, kan ik niet anders dan dit te beamen. Er staat een grote pot stoofvlees op tafel, en de stoemp en rode kool zijn in aantocht. Op een variatie van (klap)stoeltjes zitten kinderen en volwassenen met hun kleurrijk bestek, gretig klaar om hun bordje vol te scheppen. Dat hebben de koks van dienst weer goed gedaan! “Een hele bende”, hoor ik nog. Door een drukbezette agenda en slapeloze nachten met de jongste telg in huis, was ik de afspraak met de fotograaf helemaal uit het oog verloren. Maar ik ben er zeker van dat hij zich niet minder welkom voelt. Ik kijk nog es rond. Trots op onze groep, dat we hier zijn. Dat mag zeker vastgelegd worden door hem.

Buren van bink is een cohousing project dat volledig “bottom-up” opgebouwd wordt. Het initiatief werd enkele jaren geleden genomen door enkele vrienden en familie, en wordt sindsdien vorm gegeven door een groeiend aantal enthousiastelingen. Dag in dag uit engageren deze personen zich in hun vrije tijd om dit project te realiseren; in gesprek gaan met de banken en notaris, mogelijke gronden gaan bekijken, de website up to date houden, advies bij juristen inwinnen, brainstormen over de juiste visietekst, intake gesprekken met nieuwe geïnteresseerden inplannen, sessies met de architect houden, tuinieren op de site, koken voor de groep, het juridische en financiële plan finetunen, op uitstap gaan naar kijkdagen van andere cohousingprojecten; informatiemomenten rond ecologie bijwonen, interviews geven, subsidiedossiers invullen …

We hebben al een hele weg afgelegd, en daar zijn we best trots op. Ieder kan via zijn werkgroep bijdragen in datgene waar hij sterk in is, of graag mee bezig is. Aangezien cohousing geen voorgekauwde materie is, zal elke Buur je beamen dat dit heel wat tijd en energie vraagt. Maar we bouwen wel aan iets waar we samen achter staan. Met andere woorden, we zijn geen projectontwikkelaars of vastgoedmakelaars, nee, we ZIJN de groep. Waar wij ons voor hebben ingezet en wat wij hebben verwezenlijkt, is wat Buren van Bink nu is.

citta

foto ©GVA

Advertenties

Het kriebelt

Vandaag zat de groep voor de tweede keer sinds de aankoop van onze locatie uitgebreid samen met onze architect, Teema. De eerste keer hadden Paul, Siemen en Sien vooral vragen gesteld en geluisterd.
Vandaag was dus een spannend moment, want na de eerste schetsen waren er heel wat parameters bijgekomen: de impact in het landschap, het behoud van de grote boom, de lichtinval wanneer de woningen in de talud in de tuin zouden worden ingewerkt enz, het voorkomen van geluidsoverlast voor de Buurt van Bink, de plaats van iedereen op de site – in de zon, of net niet…

Voor de vergadering was het even stil. De soort spanning die je voelt wanneer je opmerkt dat het regent en dat de zon schijnt op hetzelfde moment: is er wel een regenboog? Waar is ie dan? Je zoekt en als je hem gevonden hebt, kan je niet anders dan glimlachen.

En dat gevoel had vandaag elke Buur van Bink: alle vragen, alle twijfels, alle functies, alle bekommernissen van Buren van Bink en Buurt van Bink – ze kwamen in het plan aan bod. Alsof regen en zon elkaar ontmoeten in ons plan.

En oké, er zal nog wel eens een discussie gevoerd worden, er zal wel eens getekend en geschetst worden, gedroedeld en gekribbeld of gekibbeld. Er zal nog wel een huis verschuiven of groter of kleiner worden, maar een ding is zeker:

De regenboog was er.

DSC_0009

Weekendje met vrienden

Het krioelt deze tijd van de verlengde weekenden en zoals heel veel mensen trekken we er met een paar bevriende gezinnen erop uit. Vorig weekend nog zakten we af naar Noord-Frankrijk waar we met drie gezinnen een huis deelden. Een fijn huis, waar ieder zijn eigen vleugel heeft, met een ruime keuken, een grote tuin en een speelruimte voor de kids. Een beetje zoals cohousing, maar dan iets dichter bij elkaar en zonder een volwaardige huis met eigen keuken enz.

Ik hou van die dynamiek – zeker als het goede vrienden zijn, mensen die je ziel ooit geraakt hebben, en die zelfs in alledaagse gesprekken, altijd een diepere laag met elkaar delen.

Het is een dynamiek van geven en nemen. Je kan je terugtrekken en een wandeling maken zonder dat iemand je gemist heeft. Je ziet, terwijl je rustig met een koffie en een krant op een terras zit, iemand yoga oefeningen doen in een beschut hoekje, de kinderen begin je bijna te missen omdat ze een hele dag op avontuur uit zijn en ’s avonds doodmoe hun verhaal vertellen voordat ze alles in hun slaap herbeleven. En ’s avonds bij een glas wijn worden Trump, de sanering in subsidies, de onderwijshervorming, de complexiteit van het huwelijk en andere wereldproblemen als vanzelf opgelost.

vriendenweekend_blog

Het is een dynamiek waar je jezelf kan zijn: waar ik me in bikini durf te vertonen en waar ik een te kort schortje draag. Waar ik – de dag voor ik mijn regels krijg – uit mijn krammen durf schieten omdat de kids al het water uit het zwembad laten lopen en ik dat ecologisch niet oké vind, waar ik het tijdschrift van een ander uitlees bij gebrek aan eigen lectuur en waar er ik met vijf kids een koekjestaart maak zodat de andere ouders hun handen eens vrij hebben.

Natuurlijk weet ik dat cohousen niet is zoals op vakantie, waar werk en dagelijks ritme staan te wachten, maar als ik een paar keer per week die ongedwongen dynamiek voel, dat natuurlijk en vertrouwelijk samenleven met anderen, dan tovert dat een glimlach op mijn lippen. Want in een maatschappij waar alles al zo snel gaat, waar iedereen soms een beetje alleen is, geloof ik dat cohousing een tegenantwoord biedt. Heel rustig, heel integer, heel warm, heel efficiënt maar vooral heel authentiek.

 

Dromen zijn geen bedrog

 

“Mama, ik wil opstaan”  Ik draai me nog eens lekker om. “Mama, nu-u-u, opstaan” Ik kijk langs mijn oudste zoon heen naar de rode cijfers van de wekker en zucht. 6u30, Dries is al op het werk. Op weg naar de badkamer zie ik dat er nog weinig beweging is in de andere kinderkamers. Ik por de dochter wakker en pluk ook de jongste uit bed. Waar is die koffie?

Vanuit de leefkeuken zie ik de paardjes op de weide achter ons aan het beekje staan. Ik kan ervan genieten om door onze glazen achtergevel naar buiten te staren, alsof ik me volledig in het groen bevind. Heerlijk. “Mama, je hebt beloofd dat ik straks met de Binkies naar de Boomhut mag eh!” Opgeschrikt uit mijn mijmeringen kom ik terug tot de orde van de dag. “Ja schat, schiet nou op, steek je brooddoos in je boekentas en ga alvast kijken of Lucas klaar is”

Ik neem mijn werktas op, grijp nog snel een volle wasmand mee en spurt achter mijn kinderen aan naar buiten. Het wordt een lange werkdag vandaag, gelukkig kookt er straks één van onze beste chefkoks voor alle Binken. Ik kijk alvast uit naar die heerlijke lasagne, mmm. Bij de fietsenstalling zie ik een paar andere mama’s, papa’s en kids zich klaarmaken voor de rit naar het werk en school. “Goedemorgen, iedereen klaar voor school?!” Ik krijg een paar vuile blikken van de tieners, maar de kleuters roepen volmondig “jaaaaaa!” Gelukkig hebben we ervoor gekozen om die Rondhangruimte voor onze grootsten te behouden, voor hun en onze “best interest” Laat mijn kids nog maar even klein blijven 🙂

“Kan ik nog iets voor jullie meebrengen van de bakker?” vraagt Louise. Met haar jongste kleinkind op de arm komt ze ons steeds ’s morgens uitzwaaien. Na het overlijden van haar echtgenoot  verwent ze ons veel te hard met haar goede zorgen. Ik antwoord: “Twee groffe broden voor ons zou fijn zijn, bedankt Louise! Ze eten de oren van mijn hoofd tegenwoordig. En oh, morgen vul ik de collect&go weer in, dus vergeet je niet om je boodschappen nog door te geven?” Terwijl Louise verder haar rond doet, loop ik nog gauw even de Villa binnen om de was te droppen in onze wasruimte. Ik zwaai naar Peter die vandaag thuiswerkt, en vraag of hij straks snel even de was in de droger wilt steken. “Bedankt!”

“Herlees het charter en houd onze locatie voor ogen. Beschrijf dan hoe voor jou (en je gezin) het leven op een gemiddelde weekdag bij Buren van Bink er uit kan zien, en ook hoe een weekenddag eruit ziet. Beschrijf hoe je naar je werk gaat, naar school, naar de winkel. Wanneer, waar en hoe ontmoet je je Buren? Welke dingen hoop je samen te doen? Wat doe je voor elkaar – en wanneer en hoe sta je op je privacy? 

Omstreeks 15u45 kijk ik even op de klok. Ik ben blij dat lagere schoolkinderen vandaag onder begeleiding naar huis kunnen fietsen met Dries. Wanneer ik een uurtje later thuis arriveer, zijn de meesten klaar met hun huiswerk. Ik vermoed dat ze in de Boomhut zijn. Saskia passeert me in de vlucht en vraagt of we na het eten nog even de agenda voor onze AV kunnen voorbereiden. Buiten zie ik Bompa Johan nogmaals een poging doen om Kaatje zonder zijwieltjes te leren fietsen. Wat heeft die man een geduld met al die kleine kinderen! Gelukkig kan hij zich steeds terugtrekken in zijn moestuin als hij er nood aan heeft. Samen met Wilma zet ik nog even de borden mee klaar, een glaasje wijn erbij en we kunnen aan tafel.

20u en het is bijna stil boven in ons huis. Dries komt beneden en zegt “Ik ga nog even in de Villa kijken wie nog zin heeft in een Duveltje, staat het Kolonisten spel daar nog? “Dat denk ik wel ja. Ik blijf hier vanavond, het was al een lange dag. Breng je de was nog mee?” Ik zet me nog even op het terras in onze loungezetel achteraan de woning en geniet van de ondergaande zon. Ik zie Louise in de verte haar avondwandelingetje maken en zwaai eventjes. Ik ga naar bed. Hopelijk wordt het weer een mooie droom vannacht.

 

 

 

 

 

Buren van Bink neemt deel aan Samenhuizendag

Op 21 mei organiseren we naar aanleiding van de Samenhuizendag in Vlaanderen een infomoment voor nieuwe kandidaten om ons project te leren kennen. Ook op andere conhousing projecten kan je sfeer gaan opsnuiven om cohousing beter te leren kennen!

Tijdens deze voormiddag willen we jullie graag laten kennismaken met de mensen achter Buren van Bink, het verloop van het traject tijdens de voorbije jaren en het punt waar wij nu staan. De visie van Buren van Bink werd samengevat in ons charter, het DNA van ons project.

Aangezien de aankoop van onze site op zeer korte termijn realiteit zal worden, kunnen we jullie ook op het vlak van juridische structuur, financiële gegevens en het bouwproject al heel wat meer vertellen op 21/5.

Praktisch

Er zijn twee sessies waarvoor u zich kan inschrijven. De eerste start om 9u, de tweede sessie om 10u30. ETA: de sessie om 10u30 is volzet!

De infosessies gaan door bij één van onze buren thuis, op het adres Guldensporenlei 28 te 2300 Turnhout. Wanneer het aantal inschrijvingen de capaciteit overschrijdt, zullen we genoodzaakt zijn een grotere lokatie te voorzien en zullen wij u hiervan zo snel mogelijk op de hoogte brengen.

Schrijf je hier in: